فروردین ۱۴۰۵ با تمام سالهای قبل فرق داشت. سایه سنگین تنشهای نظامی، پرواز قیمت طلا به کانالهای باورنکردنی و دلاری که انگار هیچ سقفی را بهرسمیت نمیشناسد، همه ما را در یک وضعیت «تعلیق» قرار داده است. طبق گزارش دنیای اقتصاد، رشد اقتصادی ایران پس از یک دوره کوتاه بهبود، دوباره به محدوده منفی سقوط کرده است. ترکیب شوکهای ناشی از جنگ ۱۲ روزه در سال گذشته و قطعی گسترده اینترنت، باعث شده تا بخش خدمات با رشد منفی ۰/۹ درصدی، بیشترین ضربه را بخورد. در این شرایط تنها یک راه برای خانوادهها باقی مانده است؛ حفظ نقدینگی و خرید اعتباری.

چرا خرید اعتباری در بهار ۱۴۰۵، تنها راه فرار در شرایط جنگی است؟
وقتی مرکز پژوهشهای مجلس از رشد منفی در بخش صنعت و حذف ارز ترجیحی خبر میدهد، یعنی قیمت تمامشده لوازم خانگی و دیجیتال در ماههای پیش رو، جهشهای بزرگتری را تجربه خواهد کرد. همچنین قطعی اینترنت نه تنها کسبوکارهای آنلاین، بلکه زنجیره تأمین قطعات و خدمات پس از فروش را هم مختل کرده است. از طرفی، کمبود شدید کالا با افت ۱۲/۴ درصدی صادرات و کاهش شدید واردات، کالاهای اصل در بازار به نایابترین شکل خود رسیدهاند. در چنین وضعیتی، قیمت روی برچسب کالاها در مغازهها، «کف قیمت» برای آینده محسوب میشود.
راهکار: استفاده از اعتبار، وقتی ریال در حال ذوب شدن است
در حالی که هزینه مصرف بخش خصوصی ۲/۹ درصد کاهش یافته (یعنی مردم قدرت خریدشان را از دست دادهاند)، هوشمندانهترین کار این است که از پول فردا برای خرید نیاز امروز استفاده کنید. در اقتصادی که طبق آمار روزنامه دنیای اقتصاد، با نوسانات شدید ناشی از حذف تالار اول ارزی روبهروست، وام گرفتن یعنی شما کالایی را با قیمت ثابت میخرید، اما اقساط آن را در ماههایی پرداخت میکنید که تورم، ارزش بدهی شما را عملاً ناچیز کرده است.
در بحران، برنده کسی است که سریعتر تصمیم میگیرد
در شرایطی که بانکها به دلیل ناترازی و شرایط اضطراری، وامهای خرد را قفل کردهاند، پلتفرم وام دیجیشهر تنها خروجی باقیمانده برای طبقه متوسط هستند. چرا در این شرایط جنگی، دیجیشهر یک انتخاب استراتژیک است؟
نوشته های مشابه
عالییی